διαρθρωτέον
διαρθρωτέον, one must define precisely
διαρθρ-ωτέον,
- one must define precisely, Arist. EE 1248a10, Porph. Abst. 1.31, Simp. in Epict. p.2 D.
hay que articular, organizar en un todo, definir con claridad
περὶ τῆς ἀρετῆς ... καλοκἀγαθίαν
τὰ κατὰ τὸν νοῦν
διαρθρωτέον, vb. de διαρθρόω, Simpl. Epict. p. 4.