διασκάπτω
διασκάπτω, to dig through
διασκάπτω, Dor. 3 pl. fut. -σκάψοντι Tab.Heracl. 1.131:—
- dig through, ἰσθμόν Paus. 2.1.5; δ. τὰ τείχη make a breach in them, Lys. 13.14; ῥόως τῷ ὕδατι make a breach for water in the canals, Tab.Heracl. l.c., cf. Ph. Bel. 98.27: also c. gen., τοῦ τείχους Plu. Pyrrh. 33; excavate, τάφον Charito 8.7.
1 horadar, abrir excavando c. ac. objeto
ὅλα τὰ μακρὰ τείχη
Μίμαντα (ὄρος)
τὸν ἐπέκεινα τόπον
τόν τε Κορίνθιον Ἰσθμόν
τὴν οἰκίαν
τὸν τάφον
τὰ περὶ τὴν ἑστίαν
τοῦ τείχους
ὁδὸν στενήν
• abs. hacer una excavación D.Chr.32.88.
2 desviar por medio de una excavación
τὼς ῥόως
3 escarbar
(ταῦρος) διασκάπτων τὴν ἐν ποσὶ γῆν
δια·σκάπτω, litt. ouvrir en fouillant ou en creusant (un isthme, Paus. 2, 1, 5 ; un mur, Lys. 131, 5) ; avec le gén. Plut. Pyrrh. 33.
1. helemaal slopen:
2. door ... heen graven
3. uitgraven:
διασκάπτω, durchgraben, ganz niederreißen, τὰ μακρὰ τείχη Lys. 13.14, u. Sp., z.B. τάφον Charit. 8.7 ; auch τείχους, ein Stück der Mauer, Plut. Pyrrh. 83.
διασκάπτω
fut. ψω
- to dig through, c. gen., Plut.