διατεταμένως
διατεταμένως, with might and main, earnestly
διατετᾰμένως, Adv., (διατείνω)
- with might and main, earnestly, δ. φεύγειν Arist. EN 1166b28; ἐνεργεῖν ib. 1175a8, cf. Plu. Cat.Mi. 26, Iamb. Protr. 19, Hierocl. in CA 20 p.464 M.
adv. sobre el part. perf. pas. de ἐνεργεῖν
φευκτέον τὴν μοχθηρίαν δ.
ἐπειπεῖν ... δ.
δ. πιστεύειν
estar plenamente convencidoοἳ ... δ. ἐνῆγον μὴ σιωπᾶν τὰ κοινὰ τῶν ἔργων
los cuales me rogaron encarecidamente que no silenciara los hechos de importancia general
διατεταμένως [τᾰ] adv. avec contention, avec effort, de toute sa force, Arstt. Nic. 9, 4, 10 ; 10, 4, 9 ; Plut. Cato mi. 26.
Étym. διατείνω.
διατεταμένως, mit Anstrengung, nachdrücklich ; φεύγειν Arist. Eth. 9.4 ; εἰπεῖν Plut. Cat. min. 26.