διαφόρησις
διαφόρησις, a plundering
- plundering, stealing, προβάτων PTeb. 72.239 (ii B.C.): pl., Plu. Cor. 9, Cic. 14.
- II evaporation, dissipation, Sor. 1.22, Olymp. in Mete. 145.14; perspiration, Cic. Fam. 16.18.1; δ. τῶν ἱδρώτων Plu. Fr. inc. 149.
- 2 dispersion, discussion, Gal. 10.919.
- 3 exhaustion, Cael.Aur. CP 1.15, al.
- III dubitation, perplexity, Plu. E apud Delph. 2.389a.
A
I c. idea de supresión
1 robo
προβάτων
ἁρπαγαὶ ... καὶ διαφορήσεις χρημάτων
2 mat. substracción, resta
κατὰ διαφόρησιν πάντων τῶν ἀριθμῶν
II c. idea de variación
1 extravío, duda
παθῶν μεστὰ (τὰ διθυραμβικά) καὶ μεταβολῆς πλάνην ... καὶ διαφόρησιν ἐχούσης
2 variación
τὰς βάσεις καὶ διαφορήσεις (τῆς σελήνης)
las fases y variaciones (de la luna)
3 diferenciación, ret.
differentia personarum
B cien., gener. de líquidos
I medic.
1 excreción de diferentes tipos: sudor esp. el copioso
θέρους ... πολλῆς διαφορήσεως δι' ὅλου γινομένης τοῦ σώματος
• el que acompaña a varios tipos de enfermedad sudor diaforético
συγκοπτικὰς διαφορήσεις
• exudación,
tibi διαφόρησιν gaudeo profuisse
• de tumores, etc. secreción
διαφόρησιν, φλεγμαίνοντι μορίῳ χυμόν
τῶν ὑγρῶν
• evacuación
δ. ... καὶ ἀποικονόμησις τῶν ἐν ἡμῖν
κενώσεις καὶ διαφορήσεις
2 disolución, disipación, resolución
τῶν ἐνοχλούντων πνευμάτων εἰς διαφόρησιν ἐλθόντων
ἡ μὲν τῶν σκιρρουμένων μορίων μάλαξίς τε καὶ δ.
ἡ μὲν δ. εὐκταιοτάτη τῶν ἰάσεών ἐστι
op. διαμονή
3 disolución de las fuerzas, agotamiento esp. la de origen mórbido, acompañada de sudor copioso
ne latenter effusione frecuente[r] aegrotantes in diaforesin ueniant
uirium plena resolutio quam cardiacam diaforesin apellamus
sine sudore uires soluuntur et naturalis uigor disiectione occulta, quam Graeci ἄδηλον διαφόρησιν uocant, extinguitur
• gener.
ὅσοις ἡ δύναμις ... φέρειν δύναται τὴν ἀπὸ τοῦ χλιαροῦ γινομένην ἔκλυσίν τε καὶ διαφόρησιν
II fil. y fís. pérdida de líquido
τὸ παχυνόμενον τῇ διαφορήσει τοῦ συμφύτου ὑγροῦ παχύνεσθαι
• gener. pérdida de sustancia
ῥευστὴν εἶναι λεγόντων τὴν οὐσίαν, καὶ ἀεὶ διαφορήσεις τε καὶ προσθέσεις ποιουμένην
- a plundering, Plut.