διοπτήρ
διοπτήρ, a spy, scout
διοπτ-ήρ, ῆρος, ὁ,
- spy, scout, στρατοῦ Il. 10.562: in late Prose, Agath. 2.2.
- II διάγγελοι καὶ διοπτῆρες, the optiones and tesserarii of the Romans, Plu. Galb. 24.
- III = διόπτρα III, Aët. 16.105.
1 uno que observa con atención, espía c. gen. obj.
διοπτῆρα στρατοῦ ... προέηκε
• explorador
ἔστειλε ... προφύλακας καὶ διοπτῆρας ἄνδρας ἐς τρισχιλίους
οἱ διαγγέλων καὶ διοπτήρων ὑπηρεσίας τελοῦντες
• que todo lo ve
2 el que observa con la dioptra Hsch.
διοπτήρ, ῆρος (ὁ)
I en parl. de pers.
1 éclaireur, espion, Il. 10, 562 ||
2 à Rome, sorte d’adjudant, Plut. Galb. 24 ||
II sonde de chirurgien, Aét. 16, 105.
Étym. διά, ὄψομαι.
διοπτήρ, ῆρος, ὁ, der Späher, Kundschafter ; στρατοῦ Il. 10.562, der das Heer auskundschaftet, ἅπαξ εἰρημ.; vgl. διοπτεύω und ὀπτήρ ; διοπτῆρες καὶ διάγγελοι Plut. Galb. 24 sind die röm. optiones et tesserarii. – Bei Suid. = διόπτρα.
διοπτήρ
-ῆρος, ὁ
[cf. διοπτεύω.]
A spy Il. 10.562.
διοπτήρ , ῆρος: scout, Il. 10.562†.
διοπτήρ
ῆρος, ὁ,
ὄψομαι, fut. of ὁράω
- a spy, scout, Il.