διοπτρικός
διοπτρικός, of, belonging to the use of the διόπτρα
διοπτρ-ικός, ή, όν,
- of, belonging to the use of the διόπτρα I, ὄργανον δ., = διόπτρα, Str. 2.1.35; τὰ δ. the science of dioptrics, Plu. Suav. 2.1093e: also -κή, ἡ, Procl. in Euc. p.42 F.
que concierne a la dioptra
ἔγκειται γάρ μοι τὸ γένος τοῦ διοπτρικοῦ
δι' ὀργάνων γνωμονικῶν ἢ διοπτρικῶν
• de la dioptra
τῆς διοπτρικῆς πραγματείας πολλὰς ... παρεχομένης χρείας
• subst. ἡ δ. técnica del empleo de la dioptra Procl.in Euc.42.4.
διοπτρικός, ή, όν, qui concerne l’emploi du quart de cercle, c. à d. la mesure des distances, Str. 87 ; ἡ διοπτρική (s. e. τέχνη) Procl. Eucl. p. 12, la dioptrique ou l’art de mesurer les distances ; τὰ διοπτρικά, Plut. M. 1093e, traité de dioptrique.
Étym. διόπτρα.
διοπτρικός, ή, όν, zum Durchsehen geeignet, zur διόπτρα a) gehörig ; ὄργανα Strab. 2.1.35 ; ἡ διοπτρική, Procl. zu Euclid., wie τὰ διοπτρικά, die Dioptrik, Plut. Non Posse 11, v.l. διοπτικά.
διοπτρικός
from διόπτρα
διοπτρικός, ή, όν
- of, belonging to the use of the διόπτρα, Strab.