δυσβάστακτος
δυσβάστακτος, grievous to bear
δῠσ-βάστακτος, ον,
- intolerable, grievous to be borne, LXX Pr. 27.3, Ev.Matt. 23.4, Plu. Aet. phys. 2.915f, etc.; of persons, Antisth. ap. Ph. 2.449.
1 de concr. difícil de sujetar o asir
κριθαί
ἄμμος
φορτία
• fig. de abstr. inaguantable
ὁ ἀστεῖος
κόρος τῶν ἀνθρώπων
2 adv. -ως de forma poco llevadera Hsch.s.u.
δυσ·βάστακτος, ος, ον, difficile à supporter, accablant, Plut. M. 915f ; Spt. Prov. 27, 3 ; NT. Matth. 23, 4 ; fig. en parl. de choses, Chrys. 2, 512 ; en parl. de pers. insupportable, Phil. 2, 449.
Étym. δ. βαστάζω.
δυσβάστακτος, schwer zu tragen ; Plut. qu.nat. 16 ; NT u. a.Sp.
δυσβάστακτος
δυσ-βάστακτος, ον
βαστάζω
- grievous to bear, NTest.