δυσγεώργητος
δυσγεώργητος, hard to till
δυσ-γεώργητος, ον,
- hard to till or cultivate, Str. 17.3.25.
difícil de cultivar
χώρα
δυσ·γεώργητος, ος, ον, difficile à cultiver, Str. 840 ||
Cp. -ότερος, Orig. 1, 600.
Étym. δ. γεωργέω.
δυσγεώργητος, schwer zu beackern, Strab. XVII p. 840.