δυσαχής
δυσαχής, most painful
δῠσ-ᾰχής, ές, (ἄχος)
- most painful, πάθος A. Eu. 145 (lyr.).
- Bδῠσ-ᾱχής, ές, Dor. for δυσηχής, πόλεμος Anacr. 107.
cruel, doloroso
πάθος
1 δυσ·αχής, ής, ές [ῠᾰ] pénible, affligeant, Eschl. Eum. 145.
Étym. δ. ἄχος.
2 δυσ·αχής [ῠᾱ] v. δυσηχής.
δυσαχής ¹, [ᾱ], ές, dor. = δυσηχής.
δυσαχής ², (ἄχος), schwer zu beklagen ; πάθος Aesch. Eum. 140.
δυσαχής
δυσ-ᾰχής, ές
ἄχος
- most painful, Aesch.