δυσγαμία
δυσγαμία, an ill marriage
δυσγᾰμ-ία, ἡ,
- an ill marriage, Man. 1.19.
mala boda anunciada por ciertas señales celestes, Heph.Astr.2.21.33, cf. Man.l.c.
*δυσγαμία, seul. ion. -ίη, ης (ἡ) [γᾰ] mariage malheureux, union malheureuse, Man. 1, 19 et 46, etc.
Étym. δύσγαμος.
δυσγαμία, ἡ, unglückliche Ehe, Man. 1.19, öfter.