δύσβρωτος
difícil de masticar
δύσβρωτα ... καὶ δυσκατάποτα
δύσ·βρωτος, ος, ον, difficile à manger, Plut. M. 668e.
Étym. δ. βιβρώσκω.
δύσβρωτος, ungenießbar, Plut. Symp. 4.4.2.
difícil de masticar
δύσβρωτα ... καὶ δυσκατάποτα