δυσβασάνιστος
difícil de comprobar neutr. plu. como adv.
αἰεὶ δυσβασάνιστα θεοῦ νόμον εἰδήσουσιν
δυσ·βασάνιστος, ος, ον [ᾰᾰ] difficile ou pénible à éprouver, Sib. 7, 128.
Étym. δ. βασανίζω.
δυσβασάνιστος, schwer auszuforschen, Or.Sib.