δυσγάργαλις
δυσγάργαλις, very ticklish, skittish
δυσ-γάργᾰλις, ι,
- very ticklish, skittish, ἵππος X. Eq. 3.10, cf. Ar. Fr. 43, Ael. NA 16.9:—also δυσ-γαργάλιστος, ον, prob. l. in Gp. 16.2.1, cf. Tim.Gaz. 148.3:
1 de anim. indómito, que se encabrita
2 fig. difícil de ridiculizar o refutar Sud.
δυσ·γάργαλις, ις, ι, gén. εως [ᾰλ] qui ne se laisse pas étriller (cheval), chatouilleux, Xén. Eq. 3, 10 ; Ar. fr. 136 ; El. N.A. 16, 9.
Étym. δ. γαργαλίζω.
δυσγάργαλις, ι, sehr kitzelig ; Xen. de re Eq. 3.10, u. auch Sp., von Pferden.
δυσγάργαλις
γαργαλίζω
- very ticklish, skittish, Xen.