δυσπάλαιστος
δυσπάλαιστος, hard to wrestle with
δυσ-πάλαιστος [πᾰ], ον,
- hard to wrestle with, [Epich.] 254; ἀρά A. Ch. 692; πράγματα Id. Supp. 468; γῆρας E. Supp. 1108; δύναμις X. HG 5.2.18; cf. δυσπέλαστος.
- 2 unskilled at wrestling, Philostr. Gym. 40.
difícil de combatir, ineluctable, indomable de pers., Epich.280.5,
Ἀρά
πράγματα
δυσπάλαιστόν ἐστιν ἀμαθία κακόν
γῆρας
τύχα
μοῖρα
δύναμις
δυσ·πάλαιστος, ος, ον [πᾰ] contre qui ou contre quoi l’on ne peut lutter :
1 inévitable, Eschl. Ch. 692 ; Eur. Alc. 892, Suppl. 1108 ||
2 irrésistible, Xén. Hell. 5, 2, 18 ||
3 dont on ne peut venir à bout (œuvre, entreprise) Eschl. Suppl. 478.
Étym. δ. παλαίω.
δυσπάλαιστος, schwer zu bekämpfen, unbezwinglich ; πράγματα Aesch. Suppl. 463 ; Ἀρά Ch. 681 ; τύχη, γῆρας, Eur. Alc. 892, Suppl. 1108 ; δύναμις Xen. Hell. 5.2.19.
δυσπάλαιστος
δυσ-πάλαιστος, ον
πᾰλαίω
- hard to wrestle with, Aesch., Eur., Xen.