δυσπαλής
δυσπαλής, hard to wrestle with
δυσ-πᾰλής, ές,
- hard to wrestle with, δίνα A. Eu. 559 (lyr.); difficult, c. inf., διακρίνειν . . δυσπαλές [ἐστι] Pi. O. 8.25, cf. P. 4.273, Cerc. Fr.Oxy. 26.
- 2 dangerous, noxious, ῥίζαι A.R. 4.52.
- 3 stubborn, Nicom. Harm. 3.
1 irresistible
δίνα
• que es una lucha difícil
ὀρθᾷ διακρῖναι φρενὶ ... δυσπαλές
difícil lucha es dirimir con juicio recto
2 fig. resistente al cambio
ἐποχαί op. εὐκύμαντος
3 peligroso, nocivo
ῥίζαι
δυσ·παλής, ής, ές [ᾰ]
1 irrésistible, Eschl. Eum. 559 ; d’où difficile : δυσπαλές (ἐστι) avec l’inf. Pd. O. 8, 33, il est difficile de ||
2 dangereux, funeste, A. Rh. 4, 52.
Étym. δ. πάλη.
δυσπαλής, ές, wogegen schwer zu ringen ist ; δίνη Aesch. Eum. 509 ; übh. = schwierig, δυσπαλές ἐστι, c. inf., Pind. Ol. 8.25, P. 4.273 ; ῥίζαι, wogegen man sich schwer schützen kann, Ap.Rh. 4.52.
δυσπᾰλής
- 1hard to wrestle with, met., difficult ὀρθᾷ διακρῖναι φρενὶ μὴ παρὰ καιρὸν δυσπαλές (sc. ἐστί) O. 8.25 ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίνεται P. 4.273
δυσπαλής
δυσ-πᾰλής, ές
πάλη
- hard to wrestle with, Aesch.