δυσπαραβοήθητος
δυσπαραβοήθητος, hard to assist
δυσπαρα-βοήθητος, ον,
- hard to assist, Plb. 5.22.7.
que no recibe ayuda, desasistido, indefenso
τὴν δύναμιν ἄγοντας δυσπαραβοηθήτους
δυσ·παραβοήθητος, ος, ον [ᾰᾰ] qu’il est difficile de secourir, Pol. 5, 22, 7.
Étym. δ. παραβοηθέω.
δυσπαραβοήθητος, dem schwer zu helfen ist, Pol. 5.22.7.