δυστερπής
δυστερπής, ill-pleasing
δυσ-τερπής, ές,
- ill-pleasing, A. Ch. 277.
desagradable, doloroso
πολλὰ δυστερπῆ κακά
ὄλεθρος
ἀεργίη
ἄγρη
κεῖμαι ... δυστερπέϊ τῇδ' ἐνὶ πέτρῃ
δυσ·τερπής, ής, ές, pénible, affligeant, Eschl. Ch. 277.
Étym. δ. τέρπω.
δυστερπής, ές, schlecht ergötzend, d.i. sehr schmerzlich, κακά Aesch. Ch. 275.
δυστερπής
δυσ-τερπής, ές
τέρπω
- ill-pleasing, Aesch.