δοξοκοπέω
δοξοκοπέω, to court popularity
δοξο-κοπέω,
- court popularity, Plb. 12.25e. 3, D.Chr. 66.1, Plu. Per. 5.
- 2 strike, impress the imagination, τῷ ὄχλῳ τοῦ ἀριθμοῦ Longin. 23.2.
1 c. suj. de pers. buscar la fama, la popularidad
δοξοκοποῦντες καὶ πρὸς χάριν βλέποντες
τι τοιοῦτο δοξοκοπεῖν
δοξοκοπῶν ... καὶ φιλοτιμούμενος
2 de abstr. en crít. lit. buscar majestuosidad, intentar impresionar
τὰ πληθυντικὰ μεγαλορρημονέστερα καὶ αὐτῷ δοξοκοποῦντα τῷ ὄχλῳ τοῦ ἀριθμοῦ
δοξοκοπέω-ῶ, prétendre à la gloire ou aux honneurs, Pol. Exc. Vat. p. 391 ; Plut. Per. 5 (var. -κομπεῖν, être arrogant).
Étym. δοξοκόπος.
δοξοκοπέω, nach Ehre trachten, ehrsüchtig handeln ; Pol. Exc. Vat. p. 391 ; Plut. Pericl. 4 u. a.Sp.
δοξοκοπέω,
fut. -ήσω
from δοξοκόπος
- to court popularity, Plut.