δοξοκόπος
δοξοκόπος, thirsting for popularity
δοξο-κόπος, ον, =
- thirsting for notoriety, Teles p. 39 H., Ph. 2.269, Muson. Fr. 7 p.29 H., D.Chr. 32.24.
ansioso o deseoso de fama, de popularidad
ἄπληστος καὶ δ. καὶ δεισιδαίμων
δοξο·κόπος, ος, ον, qui recherche la gloire ou les honneurs, Phil. 2, 269 ; Télès (Stob. Fl. 97, 31) ; D. Chr. 2, 49, etc.
Étym. δόξα, κόπτω.
δοξοκόπος, ehrsüchtig, Teles bei Stob. dor. 97.51 M.; Philo.
δοξοκόπος
δοξο-κόπος, ον
κόπτω
- thirsting for popularity.