δοξοκοπία
δοξοκοπία, thirst for popularity
δοξο-κοπία, ἡ,
- thirst for fame or popularity, Phld. Lib. p.57 O., Heraclit. Ep. 2, Plu. Per. 5, M.Ant. 11.18, Luc. Peregr. 2, App. BC 2.44, Hann. 9, etc.; δ. ἄκρατος Epicur. Fr. 120.
búsqueda, deseo de fama
διὰ ... δοξοκοπίαν λέγουσι μόνον ὡς ...
δοξοκοπίῃ προσέχουσι
τὴν σεμνότητα δοξοκοπίαν ... ἀποκαλοῦντες
ἡ [π]ρὸς τὸν πλησί[ο]ν δ.
δοξοκοπία, ας (ἡ) ambition de la gloire ou des honneurs, Plut. Per. 5 (var. -κομπία, arrogance), M. 791b ; Luc. Per. 2 et 12 ; App. Hann. 9 et 17, Civ. 2, 44.
Étym. δοξοκόπος.
δοξοκοπία, ἡ, Ehrsucht ; Luc. Peregrin. 2 ; Plut. Pericl. 5 u. a.Sp.
δοξοκοπία, ἡ,
- thirst for popularity, Plut. from δοξοκόπος