εὐδιαίρετος
εὐδιαίρετος, easy to divide
εὐδιαίρετος, ον,
- easy to divide, Arist. Ph. 215b11 (Comp.); easy to tear, destroy, Thphr. HP 7.13.1, Arist. PA 654a30, etc.; easy to take to pieces, of a machine, Ph. Bel. 56.35.
εὐ·διαίρετος, ος, ον :
1 bon ou facile à diviser, Arstt. Phys. 4, 8, 10 ; P.A. 2, 8, 10 ; Th. H.P. 7, 13, 1 ||
2 facile à démonter (machine) Phil. byz. ||
Cp. -ώτερος, Arstt. Cæl. 4, 6.
Étym. εὖ, διαιρέω.
εὐδιαίρετος, wohl gesondert, deutlich, oder leicht zu trennen, Arist. part. an. 1.8.