εὐηλάκατος
εὐηλάκατος, spinning well
εὐηλάκᾰτος [ᾰκ], Aeol. εὐᾱλ-, ον,
- possessing a fine distaff, of women, Theoc. 28.22.
*εὐ·ηλάκατος, seul. dor. εὐ·αλάκατος, ος, ον [ᾱᾰᾰ] qui a une belle quenouille, Thcr. Idyl. 28, 22.
Étym. εὖ, ἠλακάτη.
εὐηλάκατος, mit schöner Spindel, Theocr. 28.22 ; nach Hesych. auch mit schönem Pfeil, d.i. ein guter Schütze.
εὐηλάκατος
- spinning well, Theocr.