εὐῆλιξ
εὐῆλιξ, of good stature
εὐῆλιξ, ῐκος, ὁ, ἡ, (ἡλικία)
- of good stature, Polem.Phgn. 5; Στάτιος (στάτης cod.) ὁ εὐῆλιξ εἴρηται Lyd. Mag. 1.23.
εὐ·ῆλιξ, ικος (ὁ, ἡ) [ῐκ] de bonne taille, Polém. 181.
Étym. εὖ, ἧλιξ.
εὐῆλιξ, ικος, von guten Jahren, gutem Wuchs, Schol. Theocr. 1.44 ; Tzetz.