εὐήνιος
εὐήνιος, obedient to the rein, tractable
εὐήνιος, ον, (ἡνία)
- obedient to the rein, ἅρμα Emp. 4.5; ὀχήματα Pl. Phdr. 247b; ἵπποι -ώτατοι Id. R. 467e; of persons, tractable, docile, Id. Lg. 730b; τὸ ἀγαθὸν εὐ. ὄν Porph. Abst. 2.39; of a disease, easily yielding, Hp. Virg. 1; cf. εὐάνιος. Adv. -ίως patiently, tractably, Pl. Sph. 217d, Plu. Lib.educ. 2.9b; ζῆν Arr. Epict. 4.7.12.
εὐ·ήνιος, ος, ον, docile au frein, facile à conduire (char, cheval, etc.) Plat. Phædr. 247b, etc. ; en parl. de pers. docile, doux, Plat. Leg. 730b ; fig. facile à soigner, Hpc. 562, 50 ||
Sup. -ώτατος, Plat. Rsp. 467e.
Étym. εὖ, ἡνία.
εὐήνιος, leicht zu zügeln, zu lenken ; τὰ θεῶν ὀχήματα Plat. Phaedr. 247b ; ἐφʼ ἵππων εὐηνιωτάτων Rep. V.467e ; dem εὐπειθής entsprechend, Legg. IX.880a u. Sp.; bei Hippocr. = leicht zu heilen.
• Adv., εὐηνίως καὶ ἀλύπως προσδιαλέγεσθαι, so daß man sich leicht leiten läßt, Plat. Soph. 217c ; εὐηνιώτατα, Antiph. bei VLL, εὖ ἔχοντα erkl.
• Adv., εὐηνίως καὶ ἀλύπως προσδιαλέγεσθαι, so daß man sich leicht leiten läßt, Plat. Soph. 217c ; εὐηνιώτατα, Antiph. bei VLL, εὖ ἔχοντα erkl.
εὐήνιος
εὐ-ήνιος, ον
ἡνία
- obedient to the rein, tractable, Plat.