εὐήμερος
εὐήμερος, of a fine day
εὐήμερ-ος, Dor. εὐάμ- [ᾱ], ον, (ἡμέρα)
- of a fine or prosperous day, εὐ. φάος a happy day, S. Aj. 708 (lyr.).
- 2 bright, happy, εὐάμεροι μολπαί E. Fr. 773.47 (lyr., nisi leg. -αμερίαι) ; χρόνῳ δʼ ἐξέλαμψεν εὐ. Id. Hyps.Fr. 41(64).62 (lyr.); πρόσωπον Ar. Av. 1322 (lyr.); μοῖρα Pl. Ti. 71d (perh. with play on ἥμερος) ; τὸ εὐ. a prosperous life, Ph. 1.515.
1 εὐ·ήμερος, ος, ον :
1 qui marque un jour heureux : εὐ. φάος, Soph. Aj. 709, lumière d’un jour heureux ||
2 qui coule des jours heureux, d’où heureux, Eur. fr. 775, 41 ; Ar. Av. 1322 ; τὸ εὐήμερον, Phil. 1, 515, le bonheur ||
➳ Dor. εὐάμερος [ᾱ] Eur. l. c.
Étym. εὖ, ἡμέρα.
2 εὐ·ήμερος, ος, ον, tranquille, serein, doux, Plat. Tim. 71d.
Étym. εὖ, ἥμερος.
εὐήμερος, 1) (ἥμερος) zahm, milde, Plat. Tim. 71d.
2) (ἡμέρα) von einem guten, heitern Tage, übertr. πρόσωπον, ein heiteres Angesicht, Ar. Av. 1322 ; φάος, Soph. Aj. 695, des glücklichen Tages Licht. – Ueberh. τὸ εὐήμερον, das Glück, Philo.
2) (ἡμέρα) von einem guten, heitern Tage, übertr. πρόσωπον, ein heiteres Angesicht, Ar. Av. 1322 ; φάος, Soph. Aj. 695, des glücklichen Tages Licht. – Ueberh. τὸ εὐήμερον, das Glück, Philo.
εὐήμερος
ἡμέρα
- 1of a fine day, εὐ. φάος a happy day, Soph.
- 2enjoying a lucky day, cheerful, happy, Ar., Plat.