About Report a problem

Menu

εὐήλιος

εὐήλιος, well-sunned, sunny, genial

εὐήλιος, Dor. εὐάλιος [ᾱ], ον,
  • sunny, genial, χώρη Hp. Aff. 60, cf. E. Hipp. 129 (lyr.), X. Oec. 9.4; ἁμέραι Ar. Ra. 242 (lyr.); εὐάλιον πῦρ the sunʼs heat, E. IT 1138 (lyr.); εὐ. οἰκία Arist. Oec. 1345a32; ἐν εὐηλίῳ in a sunny spot, Id. HA 616b14; τὸ μετόπωρον εὐ. Philostr. VA 4.17. Adv. -ίως in sunlight, A. Eu. 906.
    • II of persons, fond of the sun, fond of basking, Philostr. VA 6.4.

Saved

Recent