εὐκτικός
εὐκτικός, expressing a wish, votive
εὐκτικός, ή, όν, (εὐκτός)
- expressing a wish, in Gramm., ἐπίρρημα A.D. Synt. 248.6, cf. Ph. 1.541: -κή, ἡ (with or without ἔγκλισις), the optative mood, A.D. Synt. 245.27, D.T. 638.7, etc. Adv. -κῶς in the optative, Suid. s.v. ἀγαπῴην.
- 2 expressing a prayer or vow: -κόν, τό, utterance in the form of a prayer or wish, Stoic. 2.61 (pl.); εὐ. ὕμνοι Men.Rh.p.333 S.: so -κά, τά, Procl. Chr. ap. Phot. Bibl. p.320 B.; but, liturgy, Philostr. VA 6.40, S.E. M. 8.72. Adv. -κῶς in the form of a prayer, Theon Prog. 5.
εὐκτικός, ή, όν, qui exprime un vœu, votif (chant, etc.) Mén. rhét. 9, 136 W. ; Procl. Chrest. p. 389 Gaisf. ; ἡ εὐκτικὴ ἔγκλισις, D. Thr. 638, 7 : Dysc. Synt. p. 212, 8, 14, l’optatif, t. de gramm.
Étym. εὔχομαι.
εὐκτικός, wünschend ; Sp. bes. ἡ εὐκτική, der Optativ, Gramm., εὐκτικῶς, im Optativ, ibd.
εὐκτικός, ή, όν
εὐκτός
- expressing a wish, votive, Anth.