εὐτύπωτος

εὐτύπωτος [ῠ], ον,

• easily taking an impression, κηρός Gal. UP 6.13, cf. Id. 1.322, Phlp. in de An. 605.16, Eust. 633.23, prob. in Plu. QConv. 2.660c.

εὐτύπωτος, was einen Eindruck, ein Gepräge leicht annimmt, Sp., wie Plut. Symp. proœm. 4, καθάπερ σφραγῖδι φιλίας εὐτυπωτάτων καὶ ἁπαλῶν διὰ τὸν οἶνον ὄντων (τῶν πινόντων).