εὔτυκος

εὔτῠκ-ος, ον, rare form for sq.,

• well-built, εὐτύκους δόμους A. Supp. 959 (Porson).
• • II ready, γλῶσσα ib. 994: c. inf., πᾶς τις ἐπειπεῖν ψόγον . . εὔτυκος ib. 974 (anap.); ὑμνεῖν B. 8.4; ἐς χορόν Pratin.Lyr. 2; πῦρ εὔ. ἔστω Theoc. 24.88; ἁ θεὸς εὔ. ἕρπει (fort. ἕρπειν) Call. Lav.Pall. 3; [κρέα] v.l. in Hdt. 1.119.

εὔτυκος, = εὔτυκτος, wohl bereitet, fertig, bereit, πᾶς τις ἐπειπεῖν ψόγον ἀλλοθρόοις εὔτυκος Aesch. Suppl. 952, wie πᾶς δʼ ἐν μετοίκῳ γλῶσσαν εὔτυκον φέρει κακήν 972 ; πῦρ μέντοι ὑπὸ σποδῷ εὔτυκον ἔστω Theocr. 24.86 ; εἴς τι, Pratin. bei Ath. XIV.633a. – Hesych. erkl. das
• adv. εὐτύκως durch ῥᾳδίως.

εὔτυκος εὔτῠκος, ον rare form for εὔτυκτος

• ready, Aesch., Theocr.