εὐχέρεια
εὐχέρεια, dexterity
εὐχέρ-εια, ἡ,
- tolerance of or indifference to evil, μὴ ἡμῖν πολλὴν εὐχέρειαν ἐντίκτωσι τοῖς νέοις πονηρίας Pl. R. 392a; licentiousness, A. Eu. 494 (lyr.); ἡ τῆς πράξεως εὐ. Aeschin. 1.124; unscrupulous conduct, ἡ πρὸς τὸν δῆμον εὐ. Plu. Demetr. 11; looseness, περὶ τὰς γυναῖκας, περὶ τοὺς ὅρκους, Id. Lyc. 15, Lys. 8; recklessness, πρὸς τὸν ὅρκον εὐ. καὶ ταχύτης Id. Aet.Gr. 2.271c; hastiness, Ph. 2.276; πρὸς ὀργήν Luc. Prom. 9; of a historian, irresponsibility, εὐ. καὶ τόλμα καὶ ῥᾳδιουργία Plb. 12.25e. 2, cf. 16.18.3; εἰκαιότης καὶ εὐ. Ph. 1.193; of an artist, uncritical facility, ἐν τῷ ποιεῖν εὐ. καὶ ταχύτης Plu. Per. 13.
- II indifference to danger or hardship: hence, coolness, fortitude, ἀνδρεία καὶ εὐ. (ironical) Pl. R. 426d; εὐκολία καὶ εὐ. Id. Lg. 942d, cf. Alc. 1.122c; περὶ τὰς κυνηγίας εὐ. καὶ τόλμα Plb. 22.3.8; cf. εὐχειρία.
- III ease, agreeableness, κατὰ τὴν προφοράν Phld. Po. 994.; comfort, ὁδὸς πρὸς εὐχέρειαν ὡδοποιημένη OGI 175.9 (Egypt, ii B.C.); περὶ τὰς δυστοκίας τῶν γυναικῶν τῇ εὐχερείᾳ . . βοηθεῖν to minister to the comfort (or promote the fortitude) of women . ., Arist. HA 587a11 (cf. εὐχερής II).
- IV dexterity, skill, εὐ. Πραξιτέλους Luc. Am. 11 (nisi leg. εὐχειρία).
εὐχέρεια, ας (ἡ)
I act.
1 facilité de main, dextérité, Plat. Rsp. 426d ; Arstt. H.A. 7, 10, 1 ; en parl. d’artistes, Plut. Per. 13 ; Luc. Am. 11 ; d’où, p. ext. souplesse, Plat. Leg. 942b ||
2 tendance, inclination, particul. en mauv. part : πονηρίας, Plat. Rsp. 391e ; πρὸς ὀργήν, Luc. Prom. 9, à la méchanceté, à la colère (cf. Plut. M. 271b); ou avec un rég. de pers. εὐχ. περὶ τὰς γυναῖκας, Plut. Lyc. 15, inclination ou goût pour les femmes ; p. suite, laisser-aller, relâchement : περὶ τοὺς ὅρκους, Plut. Lyc. 8, pour la fidélité aux serments ; indifférence, Eschl. Eum. 495 ||
II pass. facilité qu’offre un objet à se laisser manier, facilité pour faire qqe ch. Eschn. 17, 33.
Étym. εὐχερής.
1. behendigheid:
2. gemakzucht, onverschilligheid, losbandigheid:
3. onverschilligheid tegenover gevaar, koelbloedigheid:
εὐχέρεια, ἡ, Leichtigkeit in der Handhabung, in der Behandlung einer Person od. Sache, Arist. H.A. 7.10 ; ἡ ἐν τῷ ποιεῖν εὐχ. Plut. Pericl. 13, mit ταχυτής verbunden ; τοῦ Πραξιτέλους, kunstgeübte Hand, Luc. amor. 11 ; Beweglichkeit des Körpers, καὶ εὐκολία Plat. Legg. XII.942b, u. in derselben Vrbdg = Umgänglichkei, Alc. I, 122c. – Geneigtheit, Bereitwilligkeit, Plat. Rep. IV.426d ; im schlimmen Sinne, τῆς πονηρίας, Hang zur Schlechtigkeit, III.391e ; πρὸς ὀργήν Luc. Prom. 9 ; dah. neben βωμολοχία, Plut. Nic. 3 ; Leichtsinn, Nachlässigkeit, περὶ τοὺς ὅρκους Lyc. 8 ; περὶ τὰς γυναῖκας, zu große Nachgiebigkeit, 15 ; εὐχέρεια πρὸς τὸν δῆμον Demetr. 11, von einem Geschichtschreiber, der unzuverlässige u. falsche Berichte gibt, Pol. 16.18.3 ; a.Sp.; Mutwille, Frevel, Aesch. Eum. 471 ; – die Leichtigkeit, mit der sich Etwas behandeln läßt, τῆς πράξεως Aesch. 1.124 ; καὶ κουφότης Plut. Alex. 71.
εὐχέρεια, ἡ,
- Idexterity, Plat., etc.
- IIreadiness, proneness, εὐχ. πονηρίας proclivity to evil, Plat.
- 2licentiousness, recklessness, Aesch.