εὔχειρ
εὔχειρ, quick
εὔχειρ, χειρος, ὁ, ἡ,
- quick or ready of hand, handy, dexterous, Pi. O. 9.111; σὺν νόῳ εὔχειρες Hp. Art. 33, cf. S. OC 472.
εὔ·χειρ, gén. -χειρος (ὁ, ἡ) dont la main est adroite, Pd. O. 9, 119 ; Soph. O.C. 472 ; p. anal. en parl. de l’intelligence, qui a de la dextérité, souple, habile, Hpc. Art. 799.
Étym. εὖ, χείρ.
εὔχειρ, ειρος, mit guten, starken od. geübten Händen ; ἀνήρ Pind. Ol. 9.111 ; ἀνδρὸς εὔχειρος τέχνη Soph. O.C. 473, vom Dädalus ; Sp., wie Philostr.
εὔχειρ
- 1deft of hand τόνδʼ ἀνέρα δαιμονίᾳ γεγάμεν εὔχειρα, δεξιόγυιον of the wrestler Epharmostos O. 9.111
εὔχειρ
- quick or ready of hand, expert, dexterous, Pind., Soph.