εὐχείρωτος

εὐχείρωτος, ον, (χειρόω)

• easy to master or overcome, A. Pers. 452, X. HG 5.3.4, etc.; easy to train, τῷ νομοθέτῃ Arist. Pol. 1332b9; simply, easy, Porph. Abst. 3.4. (Comp. εὐχειρότερος D.C. 37.7, and Sup. εὐχειρότατος X. Cyr. 1.6.36, Oec. 8.4, Thphr. HP 4.14.7, are ff.ll. for -ωτότερος, -ωτότατος.)

εὐχείρωτος, leicht zu überwältigen, zu bändigen ; στρατός Aesch. Pers. 444 ; εὐχείρωτοι αὐτοῖς ἐδόκουν εἶναι οἱ διαβεβηκότες Xen. Hell. 5.3.4, öfter ; im superlat., στρατιὰ ἄτακτος τοῖς πολεμίοις εὐχειρωτότατον (f.l. ist εὐχειρότατον) Oec. 8.4, wie Cyr. 1.6.36 ; τοὺς Ἕλληνας ποιεῖν εὐχειρώτους Pol. 5.104.5 ; a.Sp., wie Plut. Crass. 21. Auch εὐχειρότερος bei DC. 36.7 ist richtig in εὐχειρωτότερος geändert.

εὐχείρωτος εὐ-χείρωτος, ον χειρόω

• easy to master or overcome, Aesch., Xen.