εὐαυγής
εὐαυγής, bright, shining
εὐαυγής, ές,
- bright, shining, v.l. in Pi. Pae.Fr. 19.25, v.l. in Pae.Erythr. 15, al.: Sup. -έστατος v.l. in Arist. Mu. 397a16; cf. εὐᾱγής.
εὐαυγής, εὐαυγία, v. εὐαγής, εὐαγία.
εὐαυγής, ές, hellglänzend, χιόνος βολαί Eur. Bacch. 661 ; leicht in die Augen fallend, πύργος Suppl. 652, nur conj. für εὐαγής.