εὐαφαίρετος
εὐαφαίρετος, easy to disperse
εὐαφαίρετος, ον,
- easy to disperse, Thphr. Od. 42.
εὐ·αφαίρετος, ος, ον [ᾰ] facile à enlever, Th. Od. 42.
Étym. εὖ, ἀφαιρέω.
εὐαφαίρετος, leicht wegzunehmen, Theophr.