εὔηχος
εὔηχος, euphonious
εὔηχ-ος, ον,
- = εὐηχής, euphonious, Phld. Po. 994.24, v.l. in D.H. Comp. 14, cf. Longin. 24.2; melodious, of the voice, Ath. 3.80d; εὔ. φωνητήρια ὄργανα Ph. 1.511; ἀρτηρίαν εὔ. παρασκευάζειν Dsc. 2.27; κύμβαλα LXX Ps. 150.5: neut. pl. εὔηχα as Adv., κελαδεῖν Ps.-Luc. Philopatr. 3: regul. Adv. -ήχως Thom.Mag. p.223 R.
εὔ·ηχος, ος, ον, c. εὐηχής, DH. Comp. 14 ; Ath. 80d ; pl. neutre adv. εὔηχα, Luc. Philopatr. 3.
εὔηχος, schönklingend, χελιδόνες εὔηχα κελαδοῦσιν Luc. Philopat. 3 ; dem εὔφωνος entsprechend, von schöner, klangreicher Stimme, Ath. III.80d u. a.Sp.