εὐηχής
εὐηχής, well-sounding, tuneful
εὐηχ-ής, Dor. εὐᾱχης, ές,
- well-sounding, tuneful, ὕμνος Pi. P. 2.14; ὑμέναιος Call. Del. 296; ὄργανον Plu. Def.orac. 2.437d; euphonious, Phld. Po. 2.3.
εὐ·ηχής, ής, ές, au bruit harmonieux ou sonore, Call. Del. 296 ; Plut. M. 437d ||
➳ Dor. εὐαχής [ᾱ] Pd. P. 2, 1.
Étym. εὖ, ἦχος.
εὐηχής, ές, schönklingend ; ὕμνος εὐηχής Pind. P. 2.14 ; ὑμέναιος Callim. Del. 296 ; Sp., wie Plut. Def. orac. 50. Vgl. auch εὐήκης.