Logeion | εὐήχητος

εὐήχ-ητος, Dor. εὐάχ- [ᾱ], ον,

= foreg., ὕμνοι E. Ion 884 (lyr.); loud-sounding, πόντος Id. Hipp. 1272 (lyr.).

*εὐ·ήχητος, seul. dor. εὐ·άχητος, ος, ον, [ᾱ]

1 aux sons harmonieux, Eur. Ion 884 ||

2 aux sons retentissants, Eur. Hipp. 1272.

Étym. εὖ, ἠχέομαι.

εὐήχητος -ον [εὐηχής] fraai klinkend.

εὐήχητος, *εὐήχητος, schönklingend, nur in dor. Form εὐάχητος.

εὐήχητος ἠχέω

Menu