εὐθάλεια
εὐθάλεια, bloom, flower
εὐθάλ-εια [θᾰ], ἡ,
- bloom, flower of a thing, εὐδαιμοσύνας Archyt. ap. Stob. 3.1.107: εὐθᾰλία τῶν καρπῶν EM 442.13.
εὐ·θάλεια, ας (ἡ) [θᾰ] belle végétation, floraison, fig. Archyt. (Stob. Fl. 1, 40).
Étym. εὐθαλής.
εὐθάλεια, ἡ, schöne Blüte, τῆς εὐδαιμονίας Archyt. bei Stob. fl. 1.73.