θήραμα
θήραμα, that which is caught, prey, spoil, booty
θήρ-ᾱμα, ατος, τό, (θηράω)
- prey, spoil, E. Ba. 869 (lyr., s.v.l.), Hel. 192 (lyr.), AP 6.105 (pl., Apollonid.), Plu. Luc. 17: metaph., ἀρετὰ . ., θ. κάλλιστον βίῳ Arist. Fr. 675.
θήραμα, ατος (τὸ) [ᾱμ]
1 poursuite à la chasse, Eur. Bacch. 869 ; butin, Plut. Luc. 17 ; fig. Arstt. fr. 675, 2 Rose, objet d’ambition ||
2 appât, amorce, Eur. I.A. 963 ||
➳ Ion. θήρημα, Arstt. fr. 675 Rose.
Étym. θηράω.
1. prooi, buit:
2. lokaas:
θήραμα, [ρᾱ], τό, das Erjagte, die Jagdbeute, Eur. Bacch. 867 u. öfter ; auch Sp., θηράμασι πλησθέντα δίκτυα Apollds. 7 (VI.105); in Prosa, Plut. Lucull. 17.
θήραμα
θήρᾱμα, ατος, τό,
θηράω
- that which is caught, prey, spoil, booty, Eur., Anth.