θηρατήριος

θηρ-ᾱτήριος, α, ον,

• = θηρατικός, c. gen., ἴυγγα θ. ἔρωτος S. Fr. 474.1.
• • II Subst. -ατήριον, τό, hunting implement, Hsch. s.v. ἄγκιστρον.