θήρευμα
θήρευμα, spoil, prey
θήρ-ευμα, ατος, τό, (θηρεύω)
- spoil, prey, S. Ichn. 285, E. IA 1162.
- II pl., hunting, Pl. Lg. 823b.
θήρευμα, ατος (τὸ)
1 chasse, Plat. Leg. 823b au pl. ||
2 butin de chasse, Eur. I.A. 1162.
Étym. θηρεύω.
θήρευμα, τό, = θήραμα, Eur. I.A. 1162 ; τὰ πεζὰ θηρεύματα Plat. Legg. VII.823b.
θήρευμα, ατος, τό,
θηρεύω
= θήραμα,
- spoil, prey, Eur.