θηρατός

θηρ-ᾱτός, ή, όν,

• to be caught: metaph., attainable, τὴν ἕξιν ᾗ τὰ καλὰ θ. γίγνεται τοῖς ἀνθρώποις Plb. 10.47.11; οὐδʼ ὅλως ἐπιστήμῃ θ. ὁ καιρός, ἀλλὰ δόξῃ D.H. Comp. 12; κριτήριον οὐδὲ στοχασμῷ θ. Phld. Rh. 1.167 S.