θηρατικός
θηρατικός, the arts for winning
θηρ-ᾱτικός, ή, όν,
- = θηρευτικός, σκύλακες Ph. 1.628 (s.v.l.), cf. Gal. Protr. 6; ἔργα Ael. NA 14.5; θ. σημεῖα signals given by the hunter, Plu. Gen.Socr. 2.593b; θ. φόρος tax for game-licence, dub. in PSI 3.222 (iii A.D.).
- 2 fit for winning, τὰ θ. τῶν φίλων the arts for winning friends, X. Mem. 2.6.33.
- 3 fond of hunting, Plu. Sollert. 2.960a, 965b.
θηρατικός, ή, όν [ᾱ]
1 qui concerne la chasse, Plut. M. 593b ; El. N.A. 14, 5 ; τὰ θηρατικὰ τῶν φίλων, Xén. Mem. 2, 6, 33, l’art de gagner des amis ||
2 qui aime la chasse, Plut. M. 960a, 965b.
Étym. θηρατός.
θηρατικός, [ᾱ], zur Jagd gehörig, Plut. u. A.; τὰ θηρατικὰ τῶν φίλων, Künste, Freunde zu gewinnen, Xen. Mem. 2.6.33 ; – jagdlustig, Plut. Sol. an. 2.
θηρατικός
θηρᾱτικός, ή, όν
= θηρευτικός: metaph., τὰ θ. τῶν φίλων
- the arts for winning friends, Xen.