θεομυσής
θεομυσής, abominated by the gods
θεο-μῠσής, ές,
- abominable before the gods, A. Eu. 40.
θεο·μυσής, ής, ές [ῠ] qui est un objet d’horreur pour les dieux, Eschl. Eum. 40.
Étym. θ. μύσος.
θεομυσής, ἀνήρ, durch ein Vergehen gegen die Götter befleckt, gottverhaßt, Aesch. Eum. 40.
θεομυσής
θεο-μῠσής, ές
μύσος
- abominated by the gods, Aesch.