θεοπλαστέω
θεοπλαστέω, make into a god
θεο-πλαστέω,
- make into a god, Hld. 9.9; θ. τὸν χρυσοῦν μόσχον Ph. 1.559; deify, τὸν Νεῖλον Id. 2.164.
θεοπλαστέω-ῶ, forger un dieu, diviniser, acc. Phil. 1, 257, 371, 464 ; Hld. 9, 9.
Étym. θεοπλάστης.
θεοπλαστέω, Götter bilden, einen Gott abbilden ; Heliod. 9.9 ; Philo.