About Report a problem

Menu

καταγιγνώσκω

καταγιγνώσκω, to remark, discover

καταγιγνώσκω, Ion. and later καταγῑνώσκω, fut. -γνώσομαι Pl. Euthphr. 2b:—
  • remark, observe, esp. something to oneʼs prejudice, c. gen. pers.:
    • I generally, καταγνοὺς τοῦ γέροντος τοὺς τρόπους having observed his foibles, Ar. Eq. 46; πολλήν γέ μου δυστυχίαν κατέγνωκας I have been very unfortunate by your way of it, Pl. Ap. 25a; πολλὴν ἡμῶν ἐρημίαν Is. 1.2; οὐκ ἐπιτήδεα κατά τινος κ. having formed unfavourable prejudices against one, Hdt. 6.97: c. inf., of an unfavourable judgement, κ. ἑαυτοῦ μὴ περιέσεσθαι Th. 3.45, cf. 7.51; αὐτὸς ἐμαυτοῦ κατέγνων μὴ ἂν καρτερῆσαι X. Cyr. 6.1.36, cf. Pl. Ti. 19d: folld. by ὅτι, ὡς, ἐμοῦ κατέγνωκας ὅτι εἰμὶ ἥττων τῶν καλῶν Pl. Men. 76c; οὐκ ἂν καταγνοίην ὑμῶν οὐδενὸς ὡς . . ἀμελήσετε D. 21.4 (but κατεγνωκότες ὅτι . . ἐφθείρομεν despising us because . . Th. 6.34, cf. PMagd. 42.4 (iii B.C.), Jul. Or. 3.108b): c. part., κ. τινὰ πράττοντα X. Oec. 2.18, cf. Cyr. 8.4.9; τὸ χωρίον νοσερὸν <ὂν> καταγνόντες D.L. 2.109:—Pass., to be judged unfavourably, lightly esteemed, παρολιγωρεῖσθαι καὶ καταγινώσκεσθαι Plb. 5.27.6; κατεγνωσμένος despised, Philostr. VS 2.29.
    • II c. acc. criminis, lay as a charge against a person, κ. ἑωυτῶν ἀνανδρείην Hp. Aër. 22; κ. τινὸς μηδὲν ἀνόσιον Antipho 2.2.12; δειλίαν, δωροδοκίαν κ. τινός, Lys. 14.16, 21.21; οὐδὲν ἀγεννὲς ὑμῶν καταγιγνώσκω D. 21.152; ἑαυτῶν ἀδικίαν And. 1.3; πολλὴν μανίαν, μωρίαν, Isoc. 4.133, 5.21; σκληρότητα ἡμῶν καὶ ἀγροικίαν Pl. R. 607b; τοσαύτην ὑμῶν εὐήθειαν D. 30.38: with gen. understood, οὐ γὰρ ἐκεῖνό γε (sc. σοῦ) καταγνώσομαι, ὡς . . Pl. Euthphr. 2b; later κ. κατά τινος τὸν φόνον Porph. Abst. 2.30:—Pass., καταγνωσθεὶς δειλίαν being convicted of cowardice, D.H. 11.22; κ. ἐπὶ λογοκλοπίᾳ D.L. 8.54; κατεγνωσμένος self-condemned, 2.11.
      • 2 c. gen. criminis, παρανόμων κ. τινός D. 25.67; παρανοίας ὑμῶν αὐτῶν Id. Prooem. 35: c. acc. pers., κ. τινὰ φόνου pronounce a verdict of murder against . ., Lex ap. Lys. 1.30; μὴ καταγιγνώσκωμεν τὸ (fort. τοῦ) μηδὲν εἰρηκέναι τὸν ἀποφηνάμενον Pl. Tht. 206e.
      • 3 c. inf., κ. σφῶν αὐτῶν, ἑαυτοῦ ἀδικεῖν, charge oneself with . ., Lys. 20.6, Aeschin. 2.6, cf. D. 21.175, 206; κ. ὡς . . Isoc. 9.78:—so in Pass., καταγνωσθεὶς νεώτερα πρήσσειν being suspected of doing, Hdt. 6.2; κ. αὐθέντης (sc. εἶναι) Antipho 3.3.11; to be detected, ἔν τινι PFlor. 175.16 (iii A.D.); also κατέγνωσται μελίκρητον ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ὡς καταγυιοῖ τοὺς πίνοντας Hp. Acut. 56.
      • 4 c. gen. pers. only, condemn, τοῦ ἀνθρώπου Pl. Demod. 382e.
    • III c. acc. poenae, give judgement or sentence against a person, κ. τινὸς θάνατον pass sentence of death on one, Th. 6.60; Μηδισμοῦ κ. τινὸς θάνατον for Medism, Isoc. 4.157; κ. τινὸς φυγήν And. 1.106; φυγὴν αὑτοῦ καταγνούς Lys. 14.38: c. inf., κ. αὐτοῦ ἀποτεῖσαι τὰ χρήματα D. 56.18; later θάνατον, φυγὴν κ. κατά τινος, D.S. 18.62, 19.51:—Pass., θάνατός τινος κατέγνωστο Antipho 5.70, cf. Lys. 13.39, Jusj. ap. D. 24.149; later καταγνωσθεὶς θανάτῳ Ael. VH 12.49: abs., κατεγνώσθησαν they were condemned, Th. 4.74, cf. And. 4.8; τὸ ἀδίκημα κεκριμένον ἐστὶ καὶ κατεγνωσμένον Lycurg. 52.
      • 2 decide a suit, δίκην Ar. Eq. 1360:— Pass., A. Eu. 573 codd.; δίκη μὴ ὀρθῶς -γνωσθεῖσα Antipho 6.3.

Saved

Recent