κακοφραδής
κακοφραδής, bad in counsel
κᾰκοφρᾰδ-ής, ές, (φράζομαι) poet. word,
- bad in counsel, foolish, Αἶαν, νεῖκος ἄριστε, κακοφραδές Il. 23.483, cf. A.R. 3.936: neut., κακοφραδές, as Adv., foolishly, Euph. 98.2.
κακο·φραδής, ής, ές [ᾰᾰ]
1 qui raisonne mal, insensé, A. Rh. 3, 936 ||
2 qui a de mauvais desseins, malveillant, Il. 23, 483.
Étym. κ. φράζομαι.
κακοφραδής, ές, Schlechtes sinnend, vorhabend, Il. 23.483 u. sp.D., wie Ap.Rh. 3.936.
κακοφραδής
[κακός + φραδ-, φράζω.]
Dull of perception Il. 23.483.
κακοφραδής , ές (φράζομαι): illjudging, perverse, Il. 23.483†.
κακοφραδής
κᾰκο-φρᾰδής, ές
φράζομαι
- bad in counsel, Il.