κακόφρων
κακόφρων, ill-minded, malicious, malignant
κᾰκό-φρων, ον, gen. ονος, (φρήν)
- ill-minded, malignant, πραπίδων καρπός Pi. Fr. 211, cf. E. Heracl. 372 (lyr.), Supp. 744; κ. [μέριμνα]A. Ag. 100 (anap.): in late Prose, Porph. Abst. 2.7.
- II imprudent, heedless, S. Ant. 1104, E. Or. 824 (lyr.).
κακό·φρων, ων, ον, gén. ονος [ᾰ]
I pass.
1 méchant, malveillant, Pd. fr. 230 ; Eur. Her. 373 ||
2 insensé, Soph. Ant. 1104 ; Eur. Or. 822 ||
II act. qui trouble l’esprit, Eschl. Ag. 100.
Étym. κ. φρήν.
1. kwaadaardig:
2. onnadenkend, dwaas:
κακόφρων, ον, übelgesinnt, böswillig ; πραπίδων καρπός Pind. frg. 230 ; ὦ κακόφρων ἄναξ Eur. Heracl. 373 ; μέριμνα, die Seele betrübend, Aesch. Ag. 100 ; – unverständig, töricht, Or. 822 ; Soph. Ant. 1091.
κᾰκόφρων
- 1malevolent κακόφρονά τʼ ἄμφανεν πραπίδων καρπόν fr. 211.
κακόφρων
φρήν
- Iill-minded, malicious, malignant, Aesch., Eur.
- IIimprudent, thoughtless, heedless, Soph., Eur.