κακοφραδμοσύνη
κᾰκοφρᾰδ-μοσύνη, ἡ, = foreg., Democr. 273, Orph. Fr. 285.41 (pl.).
κακοφραδμοσύνη, ης (ἡ) [κᾰ] c. le préc. Démocrit. (Stob. Fl. 73, 62).
κακοφραδμοσύνη, ἡ, schlechte Denkart, Torheit, Unverstand, Democrit. bei Stob. Flor. 73.62.