κακοφροσύνη
κακοφροσύνη, folly
κᾰκο-φροσύνη, ἡ,
- folly, LXX Pr. 16.18, Opp. H. 3.363 (pl.).
κακοφροσύνη, ης (ἡ) [ᾰ]
1 méchanceté, mauvais dessein, Spt. Prov. 16, 18 ||
2 folie, imprudence, Opp. H. 3, 363.
Étym. κακόφρων.
κακοφροσύνη, ἡ, Torheit, Unbesonnenheit, Sp., wie Opp. H. 3.363.